DE ASCENDANT ALS SNIJPUNT TUSSEN EIGENBELANG EN MEDEDOGEN
De verrijzenis van onze Zon is een van de meest paradoxale processen in de horoscoop. We gaan van het 1e huis, waar we voor onszelf opkomen, naar het 12e huis, waar mededogen en rekening houden met anderen gevraagd wordt. Het eerste huis is een arena; het twaalfde een tempel. De huisheren kunnen onze goeroes zijn om te weten te komen wat hier precies speelt.
Heer 1, oefenmeester Mars, weet alles over wapens, over beslist en duidelijk zijn, je kracht naar buiten brengen en een positie innemen. Bij hem leer je een zwaard te dragen als teken van kracht. Er zijn verschillende zwaarden: met het rode kom je voor jezelf op; met het witte vecht je voor de goede zaak; het blauwe is van de heelmeester die geen stinkende wonden wil maken; het zwarte is van de politie aan wie de openbare orde is toevertrouwd. Elke agent moet leren om het rode zwaard van haar persoonlijke verontwaardiging thuis te laten en aan een dokter met een al te idealistisch wit mes hebben we niks.
INWIJDING IN HET TWAALFDE HUIS
Een manier om de vrede te bewaren is om alle strijdbare mannen (1) in een klooster te stoppen (12), zoals in de middeleeuwen gebeurde. Jammer, dat de Islam geen kloosterorden kent. Want als je, behangen met je zwaarden, de wijde wereld van het 12e huis betreedt, sta je wel degelijk voor de keus wat je met al die strijdbaarheid gaat doen. Die vraag is dringend, want vanaf dit punt gaat je ster rijzen naar het 10e huis, naar de plek van macht en aanzien.
Hier wordt Jupiter, Heer 12, je goeroe. Hij leert je, om eigenbelang opzij te zetten; om een offer te brengen. Hij wijdt je zwaarden in; hij geeft je een overtuiging, een idealistisch doel, een heilig geloof in de goede zaak.
Het gehalte van onze goeroes, de morele leiders in de samenleving, is bepalend voor het verdere verloop. Uit dit huis kunnen zowel artsen zonder grenzen als idealistische zelfmoordenaars tevoorschijn komen.
WACHTEN OP VERLOSSING
Aurora schenkt ons elke dag het morgenrood; het symbool voor vernieuwing en verandering. Daarom weten we diep in onze genen, hoe beklemmend het duister ook is, dat het ooit weer goed komt.
Interessant is de Egyptische praktijk van het wegen van de ziel als de Zon is ondergegaan in het zesde huis, het nederige, kritische Maagdhuis. Een te zwaar gemoed wordt door krokodillen ('eetsters') op maat geknaagd; net zolang tot ons hart niet meer naar beneden dompt, tot het veertje in de andere schaal onze ziel in evenwicht kan houden. Het Egyptische dodenboek staat vol goede raad; bij dit volk is de Zon onderdeel van een wederopstandingsmachine; je bent je voortdurend aan het voorbereiden.
De wroeging die knaagt aan onze ziel, de zelfkritiek in het zesde huis heeft dus een zin; elk schuldgevoel knaagt ons op maat. Schraal, maar toch een troost, tijdens slapeloze nachten.
NIEUWE MAAN OP JE ASCENDANT
Bij de jaarlijkse rondgang van de Zon door onze horoscoop, vertegenwoordigen de 12 huizen stadia in een proces van transformatie. Elke week een fase van de Maan; elke nieuwe Maan een nieuw begin in één van de huizen. Soms valt de nieuwe Maan in de buurt van een radix planeet; vooral de eclipsen hebben een onverwacht sterke uitwerking. Wanneer je de nieuwe en volle Manen nagaat rond belangrijke gebeurtenissen in je leven, vind je tot een half jaar ervoor en erna dergelijke kosmische vingerwijzingen voor transformatie.
Volgens de cyclus van Meton hebben we eens in de 19 jaar een nieuwe Maan op onze ascendant; ongeveer 3 in een mensenleven; veel meer, als je de marge wat ruimer neemt. Kansen genoeg, zou je zeggen!
HET SPIRITUELE PAD
"De Ascendant is dus zowel de geboorte in de wereld; linksom - als de geboorte in de spirituele wereld: rechtsom. De eerste geboorte gaat vanzelf en is onderhevig aan de wetten van de tijd, van zijn en worden en van de zwaartekracht. De tweede voert omhoog en vraagt bewuste inspanning, wil, liefde en overgave. Omhoog 'vallen' vraagt een sterk geloof, onder andere in waarheden die tegengesteld zijn aan de zogenaamde natuurwetten: de omkeerbaarheid van de tijd; de suprematie van het zijn (we zijn hier altijd al geweest), verlossing; levitatie (zweefkracht als complement van zwaartekracht); en bovenal: de kracht van de liefde." (blz 203 van 'De Hemel heeft voeten in de Aarde').
Wanneer we, zittend met onze rug tegen een boom, zoals ooit de Boeddha Gautama, wachten op verlichting, is het dus niet de bedoeling om te gaan zitten niksen. We oefenen in hoop, geloof en vertrouwen, onze ziel moet vederlicht zijn om op te kunnen stijgen. Onze Zon gaat pas op, als niets ons meer bezwaard.
Jan de Graaf
© 2006 Inspiratie / Jan de Graaf
('Aurora Consurgens' [De rijzende Dageraad] is een alchemistisch manuscript, toegeschreven aan Thomas van Aquino)