Stel je voor, een heldere nacht, op je rug in het gras en dus goed gegrond, kijkend naar de hemel.
Als je lang genoeg blijft liggen kun je de sterren zien wentelen, een voortdurende processie van oost naar west.
Af en toe 'verschiet een ster ' - een stukje ruimtepuin wordt ingevangen door de aarde en verbrandt in de dampkring.
Als je hier lang genoeg naar blijft kijken gaat je derde oog open
Wat je eigenlijk ziet is
DE KOSMISCHE ADEM
....... de aardas wentelt in 25000 jaar - een groot jaar of Kali Yuga - rond en loopt nu geleidelijk het sterrenbeeld van de Waterman in.